Home  Alfa Romeo Giulietta
    W 1954 roku na salonie w Paryżu pokazano Giuliettę Sprint, którą zaprojektował Bertone.
    Bagażnik jest zamknięty małą pokrywą, na której znajduje się chromowany uchwyt. We wczesnych egzemplarzach montowano małe, owalne, dwudzielne klosze tylnych lamp, ale w niektórych wstawiano trójdzielne.
    Deska z blachy stalowej, przechodziła w owalną konsolę z trzema okrągłymi zegarami. Środkowy to obrotomierz z manometrem oleju. Dwa pozostałe, to prędkościomierz z licznikiem i kontrolkami po prawej stronie oraz, po lewej, zespół trzech wskaźników (termometr oleju, termometr wody, wskaźnik poziomu paliwa wraz z kontrolkami kierunkowskazów, świateł pozycyjnych i rezerwy).
    Jednostka napędowa o pojemności 1,3 l z gaźnikiem Solex, osiągała moc 65 KM.
    W 1955 roku pokazano Giuliettę Spider, którą zaprojektował Pinin Farina.
    Płaska maska podzielona była w pionie chromowaną listwą. Okrągłe reflektory montowane były w chromowanym pierścieniu. Tylna klapa schodziła między zaokrąglone płetwy tylnych błotników. Dach, po otwarciu i zdjęciu, chowa się za oparciami foteli.
    Siedzenia i tapicerka drzwi wykonano ze sztucznej skóry. Na tablicy wskaźników umieszczono pośrodku duży, okrągły obrotomierz z manometrem oleju w dolnej części tarczy. Niżej, po prawej stronie prędkościomierz, a po lewej tarcza podzielona na termometry wody i oleju oraz wskaźnik poziomu paliwa. Na prawo od nich, pośrodku deski rozdzielczej, znajdują się cztery przełączniki: ssania, ręcznego gazu, świateł pozycyjnych i mijania oraz nawiewu ogrzewania.
    Spidera napędzał czterocylindrowy silnik rzędowy, chłodzony wodą, o pojemności 1,3 l. Blok silnika, podobnie, jak skrzynia korbowa, głowica, pokrywa rozrządu oraz miska olejowa, a także główki tłoków, wykonane były z aluminium. Za zasilanie odpowiadał pojedynczy, pionowy, dwugardzielowy gaźnik Solex. Moc 65 KM pozwalała na osiągnięcie prędkości maksymalnej 160 km/h.
    W 1956 roku pokazano wersję Sprint Veloce, która była lżejsza o około 100 kg. Sprint Veloce miał silnik o pojemności 1,3 l o mocy 79 KM. Podniesiono stopień sprężania, zastąpiono mechaniczną pompę paliwa urządzeniem elektrycznym oraz zastosowano dwa poziome, dwugardzielowe gaźniki Weber. Lewarek zmiany biegów z kolumny kierownicy przeniesiony został na obudowę środkowego tunelu.
    Również w 1956 roku pojawiła się Giulietta Spider Veloce. Dzięki zastosowaniu dwóch poziomych, dwugardzielowych gaźników Weber silnik rozwijał moc 80 KM. Giuliettę w tej wersji można było rozpędzić do 180 km/h. W Veloce zastosowano maskę silnika, pokrywę bagażnika, drzwi i zderzaki z aluminium.
    W 1957 roku Giulietta Sprint Speciale wystawiona została przez Bertone, na salonie w Turynie. Z przodu między reflektorami znajduje się wlot powietrza pozbawiony scudetta i poziomych żeber. Z tyłu cztery okrągłe klosze świateł ustawione są w poziomie. Samochód nie posiadał zderzaków.
    W 1958 roku odbyła się prezentacja Giulietty Sprint i Sprint Veloce serii drugiej.
    Boczne wloty powietrza o czworobocznym kształcie otoczone były chromowanym profilem. Wszystkie znaczki marki wypełnione są metalową kratką. Kierunkowskazy ze stożków zmieniły się na szersze kopułki. Na błotnikach dodane zostały dodatkowe, boczne migacze.
    Sprint osiągał teraz 79 KM, mimo pozostania przy jednym dolnossącym gaźniku Solex. Montowana była skrzynia biegów z synchronizatorami systemu Porsche. Opcjonalnie można było zamówić skrzynię 5-biegową. Silnik Spidera został unowocześniony i ulepszony. Pogrubiono wałki rozrządu, trzonki zaworów zostały skrócone i usztywnione, wzmocniono także kieliszki popychaczy zaworowych. Gaźniki, zarówno Solexy, jak i Webery w Veloce, mają zmienione dysze. W efekcie tych zmian silnik siągał moc 80 KM, gwarantując rozpędzenie do prędkości maksymalnej 165 km/h. W wersji Veloce moc wynosiła 90 KM, a prędkość maksymalna 180 km/h.
    W marcu tego samego roku drugi egzemplarz Sprint Speciale pokazany został przez Bertone na salonie Genewskim. Jesienią 1958 roku pojazd pojawił się ponownie na salonie w Turynie, znowu na stanowisku Bertone, ale tym razem już ze scudettem Alfy. Dwa małe, okrągłe klosze umieszczone były w poziomie, rozdzielone prostokątną plakietką odblaskową.
    W 1959 roku w modelu Giulietta Spider wprowadzone zostały zmiany. Na drzwiach dodano boczne owiewki w formie trójkątnych okienek. Zmianą był nowy sposób mocowania dachu po złożeniu: czarny materiał nie chował się całkowicie za fotelami, jak poprzednio, lecz zachodził z boku na błotniki, a z tyłu na chromowane zawiasy klapy bagażnika. Reflektory zostały osadzone w szerszych, chromowanych pierścieniach bez mocowania na śruby. Kopułki kloszy kierunkowskazów otoczone są chromowaną obwódką. Na przednich błotnikach umieszczono małe dodatkowe migacze w kształcie łezki. Zmianie uległ także kształt i kolor kloszy lamp tylnych.
    Od tego roku Giulietta Sprint Veloce miała moc 96 KM.
    Również w 1959 roku odbyła się oficjalna premiera prasowa modelu Sprint Speciale.
    Pod reflektorami dodano białe kierunkowskazy, a po obu stronach pokrywy silnika po pięć szczelin. Przód miał trójelementowe scudetto i zderzak. Z tyłu koliste lampy zmieściły się pionowo w parach. Tylko w kilku pierwszych egzemplarzach cała karoseria wykonana była z arkuszy blachy aluminiowej. Wszystkie następne miały poszycie stalowe, a z aluminium jedynie pokrywy silnika i bagażnika.
    Dla Giulietty SS przewidziano silnika o pojemności 1,3 l o mocy 97-100 KM (zależnie od standardu pomiaru) i moment obrotowy 110 Nm. W układzie dolotowym pracowały dwa podwójne gaźniki Weber. Nie tylko główne nieruchome części silnika (głowica, pokrywa rozrządu, blok wraz ze skrzynią korbową i miska olejowa) oraz tłoki, lecz także obudowa skrzyni biegów, obudowa mechanizmu różnicowego i przekładni głównej wykonane były z aluminium. Prędkość maksymalna wynosiła 183 km/h. Silnik współpracował z pięciobiegową skrzynią.
    W marcu 1960 roku na salonie w Genewie przedstawiona została Giulietta Sprint Zagato (SZ).
    Mocno nachylona szyba przednia jako jedyna wykonana była ze szkła, pozostałe szyby wykonane były pleksiglasu. Oprócz obwódek scudetta, listew okiennych i rynien dachowych chrom występuje tylko w oprawach reflektorów i kloszy tylnych lamp.
    Przed kierowcą, owalna tablica wskaźników. Pośrodku duży obrotomierz, a w jego dolnej części manometr oleju. Po prawej stronie prędkościomierz, mieszczący w dolnej części tarczy licznik kilometrów, świetlne kontrolki ładowania akumulatora i wentylatora elektrycznego. Po lewej stronie okrągła tarcza podzielona na termometr oleju, termometr wody, wskaźnik poziomu paliwa oraz lampki kontrolne kierunkowskazów, świateł pozycyjnych i rezerwy.
    Dzięki połączeniu szkieletowego nadwozia i aluminiowej karoserii SZ ważyła tylko 785 kg. Silnik o pojemności 1,3 l osiągał moc 100-110 KM. W egzemplarzach wykorzystywanych do wyścigów silnik rozwijał moc 125-130 KM. Prędkość maksymalna wynosiła 189 km/h. Silnik współpracował z pięciobiegową skrzynią.
    W 1961 roku Zagato zmodyfikował projekt nadwozia Giulietty SZ. Przód między reflektorami, został wydłużony i obniżony. Drzwi są dłuższe, a kabina niższa. Tył jest najpierw wydłużony, a potem pionowo ścięty.
    SZ osiągała teraz 200 km/h.
    Również w 1961 roku przedstawiono trzecią serię Giulietty Spider. Najbardziej zauważalną różnicą zewnętrzną, jest kształt kloszy tylnych lamp. Ich pionowy owal jest wydłużony i dzieli się na cztery segmenty. Montaż większego klosza wymagał nieznacznego poszerzenia dolnej części płetwy błotnika.
    Do 1962 roku wyprodukowano 24 084 egzemplarzy podstawowej wersji Sprinta i 3 058 egzemplarzy SV, 1 252 egzemplarzy SS (wg innych źródeł 1360 lub 1366) oraz pond 17 000 sztuk wersji Spider. Ocenia się, że do naszych czasów przetrwało około 140 egzemplarzy. Giulietty Sprint Zagato powstało ogółem 217 egzemplarzy, w tym około 30 egzemplarzy serii 2.
    Obecnie na rynku kolekcjonerskim Sprint kosztuje 13-21 000, Sprint Veloce I serii 28-38 000, SS około 25-30 000, a Sprint Zagato: pierwsza i druga seria odpowiednio około 57 000 i ok. 67 000 EUR (średnio, przy czym ceny najatrakcyjniejszych egzemplarzy wyjątkowo osiągają nawet 95 000 EUR i więcej).

Alfa Romeo Giulietta SS


Alfa Romeo Giulietta Sprint Zagato


Alfa Romeo Giulietta Spider Veloce