Home  BMW Z1
    Kiedy we wrześniu 1987 roku samochód został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany na Międzynarodowym Salonie Samochodowym we Frankfurcie, od razu wzbudził ogromną sensację. Zainteresowanie ze strony potencjalnych klientów było tak ogromne, że zdecydowano się uruchomić produkcję "seryjną". Miała się ona rozpocząć w czerwcu 1988 roku i według wstępnych planów z linii produkcyjnej miało zjeżdżać 6 samochodów dziennie. Kiedy w marcu 1989 roku pierwszy samochód trafił do klienta, fabryka miała już oficjalne zamówienia na 5000 sztuk Z1, poparte zaliczkami finansowymi przyszłych właścicieli. Ogromne zainteresowanie stało się przyczyną podjęcia decyzji o zwiększeniu produkcji do 18 sztuk dziennie.
    Silnik to 6-cylindrowa jednostka o pojemności 2,5 l i mocy 170 KM, zapewniająca temu niewielkiemu roadsterowi bardzo dobre osiągi, z przyspieszeniem 0-100 km/h wynoszącym około 8 s. Wszystkie podzespoły były montowane do sztywnego, samonośnego nadwozia z cynkowanej galwanicznie stali, dostarczanego przez firmę BAUR.
    Bardzo istotnym elementem konstrukcji, nie tylko zwiększającym jej sztywność, ale przede wszystkim posiadającym właściwości aerodynamiczne była biegnąca przez całą długość auta podłoga, wykonana z odpornego na rdzę tworzywa epoksydowego. Jej kształt zapobiegał tworzeniu się turbulencji powietrza pod pojazdem podczas szybkiej jazdy i wraz z dyfuzorem, znajdującym się w dolnej części tylnego zderzaka, oraz specjalnie zaprojektowaną krawędzią bagażnika powodował dodatkowe dociążenie tyłu. Nawet tłumik układu wydechowego miał kształt zaprojektowany specjalnie pod kątem wspomagania aerodynamicznego. Zawieszenie wszystkich kół było niezależne, przy czym przednie zostało zapożyczone z modelu E30 i zmodyfikowane na potrzeby Z1, za to zawieszenie tylne było całkiem nową konstrukcją zwaną "Z axle". Był to centralnie sterowany, sferyczny system wahaczy, z wahaczem poprzecznym u góry a wzdłużnym u dołu. Dzięki nowatorskim rozwiązaniom Z1 ma prawie doskonały rozkład masy wynoszący 49% na przód i 51% na tył.
    W modelu Z1 zastosowano niekonwencjonalny sposób otwierania drzwi, które chowają się pomiędzy stalowy próg a zewnętrzne poszycie wykonane z tworzywa sztucznego. Aby je otworzyć, należy nacisnąć chromowany przycisk znajdujący się tuż za krawędzią drzwi. Najpierw chowa się szyba, a zaraz po niej drzwi napędzane silniczkami elektrycznymi, które wsuwają się do wnętrza progu.
    W czerwcu 1991 roku ostatnie auto opuszczające linię produkcyjną trafiło wprost do fabrycznej kolekcji muzealnej. Łącznie, w ciągu 4 lat produkcji powstało 8 012 sztuk.
    Cena tego auta wynosiła wtedy 80 000 marek niemieckich, a pod koniec produkcji 89 000 marek.