Home  Bugatti 57
    W 1934 roku na rynek trafił Bugattu 57 w czterech wersjach nadwoziowych: kabriolet Stelvio, berline Galibier, coach Ventoux i zaprojektowany przez Jeana Bugatti roadster Grand Raid.
    Nowy model otrzymał rzędowy 8-cylindrowy silnik o pojemności 3,3 l o mocy 130 KM. Silnik miał dwa napędzane kołami zębatymi wałki rozrządu. Silnik był połączony z mechaniczną skrzynią biegów, której najniższy bieg otrzymał synchronizacje. Bugatti 57 rozpędzało się do 1150 km/h.
    W 1935 roku ukazał się model 57 S z obniżoną ramą podwozia, ze skróconym rozstawem osi, podwyższonym stopniem sprężania. Cechą charakterystyczną wielu egzemplarzy tej wersji była atrapa chłodnicy ukształtowana w formie litery V a nie podkowy.
    W tym samym roku pojawiła się pierwsza seria cupe i kabrioletu Atalante, montowana na podwozi modelu 57 S.
    Od tego roku model 57 dzięki zastosowaniu dwugardzielowego gaźnika Stromberg osiągał moc 170 KM i prędkość 155 km/h. Model 57 S miał moc 175 KM, a model Torpedo Competirion osiągał prędkość 175 km/h. Zbudowana została również wersja 57 G, która była przeznaczona na wyścig Grand Prix Francji. W modelu tym silnik ze sprężarką osiągał moc 180 KM i pozwalał modelowi 57 G na osiągnięcie prędkości 225 km/h.
    W 1936 roku pojawił 57S Atlantic. Powstały tylko 3 sztuki.
    Nadwozie zaprojektował Jean Bugatti, syn Ettore. Nadwozie auta wykonano z lotniczego stopu aluminium. W tamtych czasach nie znano innej metody łączenia elementów z tego materiału jak nitowania. Dlatego najbardziej charakterystycznym elementem tego auta jest nitowana płetwa, ciągnąca się na całej długości samochodu, dzieląca wóz na dwie części. Podobne płetwy znajdują się także na błotnikach. Otwory na tylne koła były przykryte fartuchami blachy. Karoseria posiadała chromowane ozdoby wokół szyb, świateł i grilla.
    Silnik to zmodyfikowana jednostka z Bugatti 57. Osiem cylindrów w jednym rzędzie, zasilane pojedynczym gaźnikiem, dwa zawory na cylinder i system DOHC. Po zastosowaniu turbodoładowania moc wzrosła do 210 KM. Moc w połączeniu z niewielką masą zapewniały prędkość maksymalną wynoszącą 200 km/h.
    W tym samym roku Bugatti sprzedawało model 57 w wersjach 57C i 57SC z silnikiem dysponującym mechaniczną sprężarką. Model 57C miał moc 160 KM i rozpędzał się do prędkości 170 km/h, a 57SC miał 200 KM i osiągał prędkość 200 km/h.
    W 1939 roku powstało coupe 57 SC Coach.
    Wyprodukowano w sumie 710 egzemplarzy modelu 57.
    Cena 57 SC Atlantic kształtuje się na poziomie 14 000 000 USD.