Home  Bugatti EB 110
    W 1987 roku prawa do marki Bugatti zakupił włoski przemysłowiec Romano Artioli. Premiera nowego pojazdu opracowanego przy udziale znanych firm miała miejsce 15 września 1991 roku w Paryżu. Data nie była przypadkowa - była to 110 rocznicza urodzin Ettore Bugatti'ego. Stąd też wzięła się nazwa samochodu - EB 110 GT. Produkcja rozpoczeła się w następnym roku. Samochód powstawał w dwóch wersjach EB 110 SS (Sport Stradale) i EB 110 GT (Gran Tourismo). Ta druga to "cywilna" odmiana auta.
    Nadwozie wykonano z włókien węglowych, Kevlaru oraz Nomexu. Podwozie także z włókien węglowych o strukturze plastra miodu wyprodukowała firma lotnicza Aerospatiale. Samochód wyposażono także w tylny spoiler, który podnoszony był dopiero przy większych prędkościach.
    Wnętrze obite zostało czarną bądź srebrzystą skórą. W wyposażeniu seryjnym znalazła się elektryczna regulacja foteli, elektryczne sterowanie drzwiami oraz automatyczna klimatyzacja.
    EB 110 GT wyposażono w centralnie umieszczony silnik V12 o pojemności 3,5 l. Jego moc dzięki czterem turbosprężarkom sięga 560 KM (w wersji SS: 611 KM). Blok silnika wykonano z aluminium, głowy cylindrów ze stopu miedzi a połączenia z tytanu. Nowoczesny, elektroniczny wtrysk paliwa opracowali inżynierowie Bugatti. EB 110 GT przyspieszał do setki w 3,46 s i osiągał 342 km/h (SS: 3,3 s i 352 km/h). Moc poprzez 6-stopniową, ręczną przekładnię przekazywana była na wszystkie cztery koła.
    Do roku 1995 sprzedano 95 egzemplarzy EB 110 GT (wszystkie z kierownicą po lewej stronie) ze wszystkich 139 jakie wyprodukowano. Wśród nich 31 było EB 110 SS, 5 to przedprodukcyjne prototypy z aluminiowym podwoziem a 8 to prototypy z podwoziem z materiałów kompozytowych.     W 1995 roku Bugatti EB 100 GT można było kupić za niemal 500 000 USD. Dziś ceny używanych modeli osiągają na aukcjach 350 000 EUR.