Home  Chevrolet Corvette
    Historia rozpoczęła się w 1953 roku, kiedy to w Nowym Jorku zaprezentowano model EX-122. W ciągu kilku tygodni przygotowano linię montażową i już od czerwca 1953 roku z fabryki wyjechały pierwsze seryjne Corvetty.
    Model był napędzany silnikiem 3,9 l o moc 150 KM i maksymalnym momencie obrotowym 302 Nm. Skrzynia biegów była automatyczna 2-stopiniowa. Tak wyposażona Corvetta mogła rozwinąć 172 km/h i przyspieszała do 100 km/h w 11 s.
    W 1954 roku zmodyfikowano wałek rozrządu i silnik osiągał 155 KM.
    W 1955 roku pod maską Corvette znalazł się silnik V8 o pojemności 4,3 l. Osiągał on moc 195 KM. Rozpędzał auto do 100 km/h w 9 s. Auto wyposażone było w trzybiegową sklrzynię ręczną.
    W 1956 roku zaprezentowana została Corvette o nowej lini ndwozia. Światła przednie były nie okratowane, a z boku znalażły się wloty powietrza. Wyższy stopień sprężania oraz gaźnik Cartera pozwalał silnikowi o pojemności 4,3 l osiągać 210 KM. Wersja z podwójnym układem wydechowym oraz dwoma poczwórnymi gaźnikami miała moc 225 KM.
    W 1957 roku w miejsce silnika o pojemności 4,3 l pojawiła się jednostka V8 o pojemności 4,6 l. Silnik ten z gaźnikiem 4-przelotowym osiągał moc 230 KM, 256 KM lub 280 KM. Silnik ten z mechanicznm wtryskiem paliwa Rochester Ramjet osiągał moc 260 KM lub 295 KM. Corvetta z ostatnim silnikiem przyśpieszała do 100 w ciągu 6,5 s (największe z dostępnych przełożeń przekładni skracało ten czas do 5,5 s) i przekraczała 190 km/h. W ofercie znalazła się mechaniczna skrzynia czterobiegowa. Model z tego roku miał pojedyncze reflektory i rząd chromowanych "zębów" we wlocie powietrza.
    W modelu 1958 znacznej zmieniono stylizację nadwozia. Samochód wydłużono i poszerzono. Otrzymał cztery reflektory zamiast dwóch i chromowany wlotu powietrza. W przetłoczeniach boków wkomponowano chromowane żebra i otwór wentylacyjny, a w pokrywie silnika kratkę imitującą dodatkowy wlot powietrza. Wprowadzono listwy chromowane na pokrywie bagażnika i masywniejszy chromowany zderzak tylny. We wnętrzu przesunięto obrotomierz przed kierowcę.
    W roku 1960 usunięto wloty powietrza w pokrywie silnika. Zmieniono też przód umieszczając chromowaną subtelniejszą kratkę wlotu powietrza. Na życzenie montowano też elektrycznie składany dach. Wprowadzono głowicę ze stopów lekkich i silnik 4,6 l rozwijały moc od 240 do 330 KM.
    W 1961 roku wprowadzono cztery okrągłe lampy tylne. Z przodu zastosowano inną kratkę wlotu powietrza i lakierowane ramki reflektorów. Wzdłuż przednich błotników ciągnęła się chromowana listwa.
    W 1962 roku zamiast silnika 4,6 l wprowadzono jednostkę V8 5,4 l. W różnych odmianach z mechaniczną skrzynią 4 biegową moc silnika wynosiła 260, 315, 355 i 400 KM, a z 3 biegową skrzynią automatyczną 260 lub 315 KM. Trzy żebra ustąpiły miejsca chromowanej kratce. Inną zmianą jest brak chromowanej listwy otaczającej przetłoczenie boczne, lakierowanej teraz w kolorze nadwozia.
    W 1963 roku pojawił się model Sting Ray.