Home  DeLorean DMC-12
    W 1974 roku projekt DMC miał silnik umiezczony z tyłu. Jego plastikowe jednolite nadwozie stylizowane przez Giugiaro, miało podnoszone do góry drzwi i niepomalowane części z nierdzewnej stali.
    W tym czasie samochód został przygotowany do produkcji i zmodyfikowany. Zainstalowano w nim bardziej tradycyjną główną ramę nośną podwozia, a do karoserii z włókna szklanego przymocowano panele z nierdzewnej stali. Silnik również został zmieniony. Pozostał tylko ogólny kształt i położenie silnika z tyłu.
    Pierwszy prototyp, zbudowany w 1976 roku, miał silnik i skrzynię biegów z Citroena. Natomiast drugi model z 1977 roku miał silnik V6 Renault/Volvo.
    W 1978 roku projekt został przejęty przez Lotusa. Ogólna budowa podwozia była oparta na modelu Esprit. DeLoreana DMC wyposażono w centralnie umieszczony silnik o pojemności 2,8 litra i mocy 132 KM oraz pięciobiegową, manualną skrzynię biegów. Samochód rozpędzał się do prędkości 175 km/h, a setkę osiągał w 10,5 s.
    Długi proces projektowania i udoskonalania auta sprawił, że gdy trafiło ono na rynek w 1981 roku, kosztowało 28 tysięcy dolarów.
    Cena nie odstraszyła klientów i do połowy 1981 roku, z fabryki wyjeżdżało średnio czterysta egzemplarzy DMC tygodniowo. Problemy zaczęły się w kolejnym roku, gdy zupełnie nieoczekiwanie zmalał popyt na DeLoreany. Firmie zaczynało brakować pieniędzy i już w lutym 1982 roku, musiała zawiesić produkcję.
    Prawdziwymi unikatami do dziś są dwa egzemplarze tego samochodu, których karoseria została pokryta 24-karatowym złotem. Wyprodukowanie „złotych” DeLoreanów było częścią kampanii reklamowej American Express skierowanej do posiadaczy złotych kart.