Home  Ferrari 365 GTB/4
    Daytona została oficjalnie zaprezentowana na salonie paryskim w 1968 roku zastępując model 275 GTB/4.
    Nowa jednostka miała 4,4 l pojemności i była w całości wykonana z aluminium. Wśród zastosowanych rozwiązań wymienić warto kuty ze stali wał napędowy, układ smarowania z suchą miską olejową. W głowicach umieszczone były podwójne wałki rozrządu - po dwa na cylinder. Tak skonstruowany silnik osiągał w wersji cywilnej moc 352 KM. Niektóre z egzemplarzy dostały dodatkowy zastrzyk mocy od Servizio Assistenza Clienti, w których moc wzrosła do 380 KM. Pomimo, iż Ferari 365 GTB/4 ważył 1280 kg osiągi z budziły respekt. Testy przeprowadzone w tamtym czasie wykazały, iż cywilna Daytona przyspiesza od 0 do 100 km/h w niecałe 6 s. Co do prędkości maksymalnej to były w tej kwestii drobne różnice zdań - pomiędzy 280, a 290 km/h. Silnik zamontowano z przodu. Dla polepszenia rozłożenia masy silnik przesunięto najdalej jak się dało w stronę środka.
    Nadwozie zaprojektowane było przez Pinifarinę. Nadwozie ma klasyczne proporcje samochodu sportowego - długą maskę i krótki tył. Reflektory były wkomponowane w nadwozie i ukryte za szklanymi panelami. W wersji amerykańskiej były one unoszone. Szeroki, a zarazem niski "grill" w połączeniu z kształtem zderzaka nadawał przodowi kształt klina. Duża maska przechodziła w silnie pochyloną przednią szybę. Dodatkowo sportowy charakter podkreślały szprychowane felgi wykonane ze stopów lekkich. Dla zmniejszenia masy samochodu drzwi, klapa bagażnika, maska wykonane były ze stopów aluminium.
    W tym modelu Ferrari po raz pierwszy zastosował włókno szklane w konstrukcji przedziału pasażerskiego.
    Wnętrze zostało doskonale wykonane – za główny składnik posłużyła europejska skóra. Pomimo dynamicznej i zwartej sylwetki, widoczność z wnętrza była dobra. W pierwszej wyprodukowanej serii deskę rozdzielczą pokrywa czarny winyl, ale wkrótce zastąpiono go alcantarą. Wrażenia luksusu dopełniały drewniana kierownica i elektrycznie sterowane szyby.
    Na salonie frankfurckim we wrześniu 1969 roku zaprezentowano też wersję Spyder (kabriolet) oznaczoną 365 GTS/4.
    W 1971 roku Pininfarina zaproponowała równie eleganckie klosze chowane. W egzemplarzach wyprodukowanych w pierwszej połowie tego roku montowano ozdobny srebrny pas z aluminium przebiegający przez całą szerokość auta – pomiędzy kierunkowskazami. W tym roku ruszyła sprzedaż modelu 365 GTS/4.
    Do 1973 roku wyprodukowano 1 412 egzemplarzy wersji coupe oraz 127 wersji Spyder (z czego jedynie 31 znalazło nabywcę w Europie).
    W 1971 roku Luigi Chinetti Jr. przedstawił Shooting Break, kombi zbudowane na bazie 365 GTB/4. Chinetti zdecydował się tylko na dwa miejsca siedzące, resztę przeznaczając na dużą przestrzeń ładunkową z drewnianymi panelami i dwoma otwieranymi na boki oknami. Przód także nie ustrzegł się przemodelowania – nos wydłużono i wstawiono nowe chowane światła i pomarańczowy pas z kierunkowskazami na krawędziach. Sprzedany na aukcji Bohnam’s w Gstaad w 2005 nie spełnił pokładanych w nim nadziei – szacowano go na 475 000 USD, tymczasem został sprzedany za 337 722 franki szwajcarskie.