Home  Ferrari F430
    Ferrari F430 zostaoło zaprezentowane podczas salonu samochodowego w Paryżu w 2004 roku.
    W przedniej części nadwozia uwagę zwracają dwa wloty powietrza. Ich zadaniem jest przede wszystkim kierowanie strumienia powietrza do chłodzenia hamulców. Charakterystycznym elementem maski są również skośne klosze reflektorów. Po bokach nadwozia, w jego tylnej części za kabiną, umieszczono kolejne wloty (po dwa z każdej strony). Dolne doprowadzają powietrze do tylnych tarcz hamulcowych, a górne do silnika. Wyróżniającym się elementem tylnej części nadwozia jest niemal płasko położona szyba, która przykrywa silnik. Efektownie wygląda aluminiowa płyta wystająca spod podwozia. Sportowy styl auta uzupełniają cztery, chromowane końcówki układu wydechowego.
    W centralnej części zestawu zegarów umieszczono wielki obrotomierz, który ma żółtą tarczę (pozostałe zegary są czarne). W kierownicy zamontowano po lewej stronie przycisk uruchamiający silnik, a po prawej przełącznik trybów działania skrzyni biegów. Natomiast do przełączania biegów służą dwie manetki zamontowane przy kierownicy.
    Pod tylną, szklaną pokrywą auta umieszczono ośmiocylindrowy, widlasty silnik o pojemności 4,3 l. To zupełnie nowa jednostka napędowa, którą w całości wykonano z aluminium. Moc tego silnika wynosi 490 KM. To znaczy, że z jednego litra pojemności silnika uzyskuje się moc o wartości 114 KM, zaś każdy jeden koń mechaniczny napędza 2,8 kg masy auta. Maksymalny moment obrotowy wynosi 465 Nm. Według danych fabrycznych Ferrari F430 rozpędza się od 0 do 100 km/h w 4 s, zaś prędkość maksymalna wynosi 315 km/h. Napęd jest przekazywany na tylne koła za pośrednictwem 6-stopniowej sekwencyjnej przekładni.
    Pokrętłem umieszczone na kole kierownicy wybieramy jednen z pięciu programów jazdy (normalny, wyścigowy, wyłączony ASR, lód, mokra jezdnia), mających wpływ na sposób pracy amortyzatorów, dyferencjału, przełączników biegów oraz układu ESP.
    Na salonie motoryzacyjnym w Genewie Ferrari zaprezentowało model F430 Spider.
    Ferrari F430 Spider zostało zaprojektowane przez Pininfarinę. Znaczący wpływ na ostateczny wygląd pojazdu miały jednak te same komputery, które służyły do optymalizacji pod względem aerodynamicznym bolidów F1.
    Podobnie jak w wersji z dachem, z przodu nadwozia rzucają się w oczy olbrzymie wloty powietrza. Ich kształt został zainspirowany samochodem, którym w 1961 roku Phil Hill zdobywał mistrzostwo świata. Większe zmiany zaszły z tyłu, gdzie zastosowano m.in. przeźroczystą pokrywę silnika oraz powiększono wloty powietrza.
    Dach sterowany jest całkowicie elektrycznie. Jego konstrukcja umożliwia podziwianie silnika również podczas jazdy w deszczu. Natomiast po złożeniu dach zajmuje bardzo mało miejsca odstępując je umieszczonej przed tylną osią jednostce napędowej.,br>     Jednostka V8 o pojemności 4,3 l generuje 490 KM mocy i 465 Nm momentu, dzięki czemu F430 Spider przyspiesza do setki w 4,1 s oraz osiąga prędkość maksymalną przekraczającą 310 km/h.
    Na salonie motoryzacyjnym we Frankfurcie Ferrari zaprezentowało model F430 Challenge.
    W 2007 roku na salonie we Frankfurcie Ferrari zaprezentowało 430 Scuderia (pisane bez literki "F"). Dzięki zastosowaniu włókien węglowych wszędzie tam, gdzie się dało masa auta spadła do 1250 kg, czyli 430 Scuderia jest lżejsza od F430 o 100 kg.
    Zmieniony został zarówno przód jak i tył auta. Z przodu zauważymy agresywniejsze wloty powietrza o bardziej kanciastym kształcie a z tyłu potężny dyfuzor, który wymusił podniesienie końcówek wydechu na wysokość tablicy rejestracyjnej. Przez środek nadwozia ciągną się dwa stylowe, szare pasy.
    We wnętrze alcantara zastąpiła skórę. Pełnowymiarowe fotele zastąpiono kubełkowymi, lekkimi siedziskami z karbonu. Nieznacznie zmieniono czcionkę cyfr i ich podświetlenie. Niektóre części kierownicy zamieniono na karbonowe odpowiedniki. Na jej górnej krawędzi zagościły diody wskazujące obroty.
    Centralnie umieszczony silnik V8 o pojemności 4,3 l podrasowano i zestawiono z przemodelowanym układem wydechowym. Moc wzrosła z 490 do 510 KM. Prędkość maksymalna sięga 320 km/h a rozpędzenie się do setki trwa 3,5 s. Z silnikiem współpracowała unowocześniona skrzynia, której zmieniono oprogramowanie. Teraz w trybie F1 Superfast przełożenia będą się zmieniać w przeciągu 60 milisekund.
    W 2008 roku pokazane zostało 430 Bio Fuel. Auto jest napędzane przez seryjną jednostkę o pojemności 4,3 l, z tą różnicą, że zasilaną paliwem E85. Dzięki wyższej liczbie oktanowej osiąga zamiast 490 KM, 500 KM.
    Ferrari F430 w 2004 roku w Niemczech kosztowało 152 500 EUR.