Home  Ferrari FXX
    Na salonie w Bolonii w 2005 roku odbyła się oficjalna premiera Ferrari FXX. Samochód ten w prostej linii wywodzi się od wyczynowych bolidów klasy GT. Dlatego zbudowano tylko 30 sztuk, które nie otrzymały homologacji drogowej, nie można ich też używać w wyścigach. Samochody stanowią natomiast część większego programu badawczego.
    Jazdy testowe będą odbywały się przez najbliższe dwa lata na różnych torach w Europie, Ameryce Północnej i Japonii. W aucie zamontowano system telemetryczny, który podczas jazdy monitoruje w czasie rzeczywistym 39 różnych parametrów. Są one zbierane, a następnie analizowane przez techników Ferrari.
    Z Enzo wyrzucono wszystko to, co mogło ciążyć i nie było przydatne podczas wyścigu. Z przodu w miejscu kloszy lamp pojawiły się nieosłonięte tunele a na środku maski wycięto dodatkowy wlot powietrza. Dodatkowe wcięcia pojawiły się także po bokach. Na tył nałożono układ spoilerów z możliwością zmiany ich charakterystyki, w jego pionowej płaszczyźnie wykrojono wyloty powietrza a w miejsca tylnych świateł umieszczono po dwie rury wydechowe z każdej strony.
    Źródłem napędu nowego ferrari jest silnik V12 o pojemności 6,3 l, który posiada ponad 800 KM mocy. Napęd przekazywany jest za pośrednictwem skrzyni biegów wywodzącej się z bolidów F1.
    28 października 2007 roku na torze Mugello swoją premierę miało udoskonalone Ferrari FXX Evoluzione.
    Z zewnątrz zmiany objęły przede wszystkim elementy odpowiedzialne za odpowiedni docisk auta do nawierzchni toru. Modyfikacjom poddano kształt tylnego spoilera oraz zamontowano nowy tylny dyfuzor, zwiększając tym samym skuteczność działania pakietu aerodynamicznego o 25%. Przy okazji skalibrowano system sterujący pracą przedniego aktywnego spoilera.
    Moc silnika V12 o pojemności 6,2 l podniesiono o 60 KM do 860 KM.
    FXX kosztował 1,5 mln euro (bez podatku). Włosi spodziewali się około 20 chętnych. Popyt tradycyjnie przewyższył plany – produkcję zakończono na 29 egzemplarzach.