Home  Lamborghini Diablo
    W 1985 roku Lamborghini rozpoczęło prace nad następcą Countach. Nakreślenie kształtów nowego modelu powierzono Marcello Gandiniemu.
    W styczniu 1990 roku w Monte Carlo na terenie Hotel de Paris odbyła się prezentacja modelu Diablo.
    Poszycie nadwozia było wykonane jako kombinacja stali, stopów lekkich oraz włókien węglowych. Stylizacja wyróżniała się dużymi wlotami powietrzapo bokach, dużymi osłonami wnęk przednich kół, które wymusiły niską i wydłuźoną linię okien w drzwiach.
    Zegary zostały umieszczone w dwóch, schodkowo ułożonych obudowach. Standardem była skórzana tapicerka, system audio firmy Alpine, elektrycznie sterowane szyby i siedzenia oraz klimatyzacja.
    Umieszczony centralnie silnik V12 wywodził się co prawda z Countacha, jednak został radykalnie zmodyfikowany. Dzięki zwiększeniu średnicy cylindra i skoku tłoka pojemność jednostki wzrosła do 5,7 l. Silniki wyposażone były w układy wtrysku paliwa konstrukcji Lamborghini. 492 KM produkowane przez tą jednostkę przenoszone były na koła tylne za pomocą 5-biegowej skrzyni manualnej. Pierwsza setka po 4,1 s oraz prędkość maksymalna 325 km/h.
    Wiosną 1993 roku, podczas Salonu Samochodowego w Genewie debiutowała wersja VT wyróżniająca się napędem na cztery koła. Z zewnątrz VT można było poznać po bardzo delikatnie przemodelowanym pasie przednim oraz powiększonych wlotach powietrza z tyłu. We wnętrzu przeprojektowano tablicę wskaźników.
    Kilka miesięcy później pojawiła się wersja SE30 o ograniczonej do 150 sztuk liczbie egzemplarzy. Z wnętrza zniknęła klimatyzacja i zestawem audio, a elektryczne szyby zastąpiono odsuwanymi kawałkami plexi. Pojawiła się za to tapicerka z niebieskiej alcantary, kubełkowe fotele wykonane z włókien węglowych oraz czerwony przycisk na konsoli środkowej służący do odpalenia systemu spryskiwania silnika na wypadek, gdyby ten się przegrzał. SE30 miało także delikatnie zmieniony wygląd zewnętrzn. Przestylizowano przedni zderzak, który otrzymał wloty powietrza o zmodyfikowanym kształcie. Sporych rozmiarów tylna lotka z ruchomą środkową częścią zmieniającą kąt nachylenia w zależności od prędkości auta, była montowana w każdym SE30.
    Dzięki obniżeniu masy silnika poprzez zastosowanie magnezu w kolektorze dolotowym, zmodyfikowaniu głowic cylindrów oraz zamontowaniu przelotowego układu wydechowego moc wzrosła do 525 KM. SE30 przyspieszał do setki w 4,0 s oraz osiągał prędkością maksymalną 333 km/h. SE30 dostępne było jedynie z napędem na tył.
    Nowością 1995 roku była wersja Roadster z nadwoziem otwartym. Lamborghini zdecydowało się wyposażyć Roadstera w przesuwany do tyłu dach wykonany z włókien węglowych. W aucie zmienił się kształt pokrywy silnika oraz bocznych wlotów powietrza. Firma wprowadziła w nim również drobne zmiany kosmetyczne obejmujące inne przednie i tylne zderzaki oraz boczne progi. Odmiana VT była jedyną, w jakiej seryjnie produkowany był Roadster.
    W 1996 roku na genewskim Salonie Samochodowym prezentowano wersję SV (Sport Veloce). W SV zderzak został wygładzony a podwójne światła drogowe zastąpione pojedynczymi. Nowa pokrywa silnika miała dwa wlotach powietrza. Z tyłu montowano czarny spoiler, który na życzenie mógł zostać polakierowany na kolor nadwozia, a na drzwiach i tylnim błotniku znalazł się napis „SV”.
    Dzięki modyfikacjom układu wydechowego oraz innym modyfikacjom udało się wykrzesać dodatkowych 18 KM, co w efekcie dawało moc 510 KM.
    W 1999 roku w Genewskim odbyła się premiera zmodyfikowanych wersji Diablo. Zrezygnowano z chowanych reflektorów, co wpłynęło na zmianę wyglądu przedniej części pojazdu. Pojemność skokową silnika zwiększono do 6,0 l poprzez wydłużenie skoku tłoków. Pojawiła się także wersja GT z napędem na oś tylną, w której zastosowano dodatkowy wlot powietrza nad linią dachu oraz duży spoiler tylny. Diablo GT można osiągnąć prędkość 338 km/h, a do setki rozpędzić się w zaledwie 3,7 s. Sercem Diablo GT jest 12-cylindrowy silnik o pojemności prawie 6 l i mocy 575 KM. Skrzynia biegów jest manualna i ma 5 przełożeń.
    Na Salonie w Genewie w 2001 roku pokazano model Diablo 6,0 SE będący ostatnią serią modelu Diablo liczącą tylko 40 egzemplarzy. Produkcja samochodów Diablo trwała do listopada 2001 roku.