Home  Lotus Seven
    Firma rozpoczęła jego sprzedaż w 1957 roku. Egzemplarze używane na co dzień, startowały i wygrywały w wyścigach. Szkielet samochodu stanowiła rurowa rama przestrzenna. Wąski, spłaszczony korpus z blach aluminiowych prawie ocierał się o asfalt, prześwit wynosił zaledwie 13 centymetrów. Płaska przednia szyba nadawała się co najwyżej do masakrowania komarów. Motocyklowe błotniki i rozpinany brezentowy daszek chroniły przed deszczem i błotem, jak firanka przed ostrzałem z karabinu maszynowego. Wóz miał dokładnie 1 metr wysokości i ważył 460 kg. Wystające reflektory dopełniały całości.
    Samochód mógł być napędzany dowolnym silnikiem wybranym przez właściciela. Najczęściej decydowano się na dolnozaworowe dychawki Forda o pojemności 1,2 l i mocy około 35 KM. Lekkiemu Lotusowi niewiele było trzeba, żeby darł gumy. Dla wymagających były mocniejsze silniki.
    Od 1960 r. budowano lżejszą "Siódemkę" serii 2.
    W 1962 r. pojawił się Super 7 z silnikiem Forda o pojemności 1,3 l i 1,5 l z Cortiny GT.
    W 1968 r. wprowadzono serię 3.
    Samochody serii 4 produkowane w latach 1970-73 miały nieco zmienione nadwozie z tworzywa sztucznego i przekonstruowaną ramę.