Home  Mercedes 300 SL
    Maksymilian E. Hoffman, generalny importer Mercedesa w Stanach Zjednoczonych marzył o tym, by jego auta przyćmiły w końcu Corvettę i inne słynne amerykańskie sportowe wozy. Wpadł więc na pomysł, by jednego z wyścigowych Mercedesów zaadaptować do roli samochodu sportowego. Gdy przysłał do Niemiec zamówienie na tysiąc sportowych Mercedesów, Stuttgartczykom nie pozostało nic innego, jak tylko wziąć się do pracy, by dostosować wyścigowe auto do codziennych warunków drogowych. Opracowanie pojazdu zlecono Rudolfowi Uhlenhautowi, szefowi działu konstrukcyjnego. Inżynier wykorzystał do tego jeden z wyścigowych projektów — 300 SLR. W efekcie narodził się Mercedes 300 SL.
    Gdy 6 lutego 1954 roku podczas targów samochodowych International Motor Sport Show w Nowym Jorku zapowiedziano jego premierę, tłumy dziennikarzy i fachowców z branży motoryzacyjnej omal nie zdeptały stoiska Mercedesa. Kiedy zasłony poszły w górę, rozległy się wiwaty i gromkie oklaski. Kto po prezentacji złożył zamówienie na to auto musiał mieć ogromną cierpliwość, bo auto dopiero w sierpniu 1954 roku weszło do produkcji seryjnej. Auto kosztowało 29 tysięcy marek. W 1954 roku pierwsze 300 SL trafiło do sprzedaży w Europie.
    Szczególną uwagę przyciąga niezwykła karoseria modelu 300 SL. Dwuosobowe, aerodynamiczne nadwozie wyposażono w drzwi unoszone ku górze. W tej pozycji Mercedes 300 SL przypomina wzbijającą się do lotu mewę.
    Model ten jako pierwszy samochód osobowy był wyposażony w wyścigową, 3-litrową, 6-cylindrową jednostkę napędową z wtryskiem o mocy 215 KM. Był to pierwszy w świecie seryjnie produkowany silnik czterotaktowy z bezpośrednim wtryskiem benzyny. W silniku zastosowano suchą miskę olejową oraz chłodnice oleju. Stosowano różne wałki rozrządu, które napędzał dwurzędowy łańcuch z samonapinaczem. Według Mercedesa prędkość wynosiła 260 km/h. Spore było zdziwienie Niemców, gdy dziennikarz szwajcarskiego „Automobil Revue” rozpędził się tym autem do prędkości aż 284 km/h. 300 SL przyspieszał do setki w 10 s. Silnik przekazywał napęd na łamaną tylną oś za pośrednictwem czterobiegowej, w pełni zsynchronizowanej, skrzyni biegów.
    Interesującym rozwiązaniem była odchylana kierownica, która pozwalała na wygodne wsiadanie. Było to auto dwuosobowe, a miejsce na bagaż znajdowało się za siedzeniami, bo bagażnik służył właściwie tylko do przewożenia koła zapasowego.
    W roku 1954 powstał model 300 SLR, który miał rzędowy 8-cylindrowy silnik o pojemności 3 litrów. Prędkość maksymalna tego auta sięgała 290 km/h. 300 SLR był samochodem otwartym, ale fabryka wyprodukowała również dwa egzemplarze w wersji coupé, które różniły się od wersji SL podwójną rurą wydechową wystającą tuż przed drzwiami z prawej strony auta.
    W roku 1955 wypuszczono 30 modeli całkowicie wykonanych z aluminium. Wcześniejsze modele miały maskę, drzwi, klapę bagażnika i podłogę z aluminium. Ich charakterystyczną cechą były okna z pleksiglasu z wyjatkiem przedniej szyby. Te auta produkowano do roku 1957.
    W marcu 1957 roku na salonie genewskim pojawił się kabriolet. Zmieniono kształt świateł na bardziej owalny, większa liczba chromowanych dodatków i ozdób nadały karoserii dyskretny urok.
    Do 1957 roku łącznie wyprodukowano 1400 egzemplarzy 300 SL Coupe. Większość, około 1100 sztuk, trafiła do USA. Kabrioletów wyprodukowano w latach 1957-63 1858 sztuk.
    Mercedes 300 SL kosztował 29 000 marek, a 300 SL Cabrio 32 500 marek. Dzisiaj, zależnie od stopnia odnowienia, trzeba zapłacić od 350 do 500 000 DEM.