Home  Opel Calibra
    Calibra miała być następczynią Manty. Nowy model miał być skierowany przede wszystkim do ludzi młodych, spragnionych wrażeń płynących z jazdy szybkim, efektownym samochodem. Ojcem chrzestnym Calibry został legendarny Erhard Schnell, współtwórca słynnego modelu GT. Autorem projektu był jednak Amerykanin Wayne Cherry, ówczesny szef biura stylistycznego General Motors w Europie.
    Konstruktorzy Opla długo zastanawiali się nad koncepcją stylistyki nadwozia. Schnellowi zależało przede wszystkim na uzyskaniu efektownej sylwetki i możliwie jak najmniejszego współczynnika oporu powietrza. Jedno i drugie udało się znakomicie. Cx Calibry wynosił 0,26, podczas gdy jej konkurenci osiągali co najwyżej wynik w granicach 0,28–0,3. Kluczem do sukcesu okazało się zastosowanie nowatorskiej budowy świateł. Dzięki nim udało się obniżyć przednią część nadwozia bez konieczności sięgania po lampy chowane w głąb maski. Auto zyskało również agresywny, sportowy charakter. Coupe Opla zwracało na siebie uwagę klinowatym kształtem oraz wystającym, dużym tyłem i ostro opadającą powierzchnią tylnej szyby.
    Calibra dzieliła sporo podzespołów z Vectrą (oba auta miały identyczny rozstaw osi, tę samą płytę podłogową oraz te same silniki). Calibra pojawiła się na rynku w roku 1990. Jej premiera odbyła się na pokazie International Motor Show we Frankfurcie. Niewielki lifting Calibra przeszła w 1992 roku.
    Jakość materiałów użytych do wykończenia wnętrza prezentuje przeciętny poziom. Nawet po kilkunastoletniej eksploatacji tapicerka nie pęka, ale w większości egzemplarzy widoczne są już ślady zużycia. Nudna stylistycznie i mało sportowa deska rozdzielcza przejęta została ze średniej klasy modelu Vectra. Nie można mieć zastrzeżeń do jej rozplanowania: podstawowe przyciski i pokrętła są w zasięgu ręki. Użytkownicy zgłaszali jednak stukanie i skrzypienie deski podczas jazdy po nierównej nawierzchni. Kapryśna jest zastosowana w Calibrze elektryka. Do klasycznych usterek modelu należą awarie mechanizmu elektrycznego uchylania szyberdachu oraz elektrycznych podnośników szyb.     Samochód oferowany był wyłącznie z silnikami benzynowymi. Początkowo klienci wybierać mogli pomiędzy dwoma dwulitrowymi jednostkami. Słabsza, ośmiozaworowa osiąga moc 115 KM, natomiast wersja 16V dysponuje mocą 150 KM. W 1992 roku dołączyła do nich dwulitrowa jednostka z turbosprężarką o mocy 204 KM. Od 1993 roku w Calibrach stosowano jednostki 2.5 V6 o mocy 170 KM (przyspieszenie do setki to 7,8 s) oraz 2.0 z serii Ecotec o mocy 136 KM. Napęd 4x4 występował tylko z najsłabszym i z najmocniejszym silnikiem czterocylindrowym. Samochód standardowo wyposażany był w manualne, pięciostopniowe skrzynie biegów (w opcji występowała sześciostopniowa skrzynia ręczna i czterostopniowy "automat").
    Prędzej czy później produkcja każdego modelu, nawet tego najpiękniejszego i najbardziej cenionego zostaje zakończona. W przypadku Calibry ma to miejsce w 1997 roku. W tym czasie łączna produkcja sięga 238 647 egzemplarzy.