Home  Porsche 911
    W 1993 roku powstaje nowy model 911 oznaczony wewnętrzym symbolem 993. Całkowicie przebudowano przód (zmniejszono przednie błotniki) i tył nadwozia, pozostawiając charakterystyczną linię dachu. Podłogę ukształtowano tak, by przy dużej prędkości wypychała powietrze i auto "przysysało się" do drogi. Przednie światła, choć na pierwszy rzut oka pozostały podobne do wcześniej stosowanych, okazały się zintegrowanymi lampami.
    W zawieszeniu tylnym zastosowano oś LSA (Light, Stable, Agile - Lekki, Stabilny, Zwrotny). W zawieszeniu tylnej osi zastosowano układ wielowachaczowy o właściwościach samoskrętnych. Udoskonalone przednie zawieszenie zwiększyło zwrotność wozu, pozwoliło na lepsze tłumienie wstrząsów i poprawienie stabilności przy hamowaniu na nierównych nawierzchniach.
    Nowy silnik wyposażony był w aluminiową głowicę i blok cylindrów, dwie świece na każdy cylinder, suchą miskę olejową, hydrauliczne popychacze zaworów, nowej generacji układ wtryskowy i zapłon dzięki czemu moc wzrosła do 272 KM, 100 km/h auto uzyskuje w 5,6 s i może jechać z prędkością 270 km/h. Rok później po wprowadzeniu kolektora ssącego o zmiennym przekroju moc rośnie do 285 KM. Carrera ma teraz sześciobiegową przekładnię automatyczną. Udoskonalony Tiptronic, dzięki sterującemu nim komputerowi, zależnie od stylu jazdy (prędkości, sił działających na karoserię, obrotów silnika) kierowcy wybiera jeden z pięciu programów zmiany biegów. Uniemożliwia ponadto zmianę biegów na zakręcie, a przy ruszaniu ze śliskiej nawierzchni automatycznie wrzuca wyższy bieg. Dodatkowy mechanizm przekształca automat w pseudomechaniczną skrzynię biegów: ruszając lewarkiem można zmienić bieg w górę lub w dół lecz tylko o jedno przełożenie. Tylny spoiler nowej "911" wysuwa się przy prędkości ponad 80 km/h.
    W 1994 na rynku pojawił się Tiptronic S - nowa wersja znanej automatycznej skrzyni biegów, która umożliwia kierowcy ręczną zmianę biegów, w tym wydaniu - także przyciskami na kierownicy.
    W 1995 roku zastosowano po raz pierwszy VarioRam - układ dolotowy o zmiennej długości, umożliwiający optymalne napełnianie cylindrów niezależnie od prędkości obrotowej silnika.
    Nowy model Turbo z napędem na cztery koła wyposażony zostaje w dwie sprężarki, dzięki którym moc silnika wynosi 408 KM. Prędkość maksymalna tego modelu wynosiła 290 km/h. Od 0-100 km auto przyspieszało w 4,3 s. Z przodu zainstalowano nowy fartuch z wbudowanym wlotem powietrza, mający po bokach dodatkowe otwory. Samochód miał także spojler z tyłu z opuszczonymi końcówkami. W modelu Carrera RS 3,8-litrowy silnik osiąga moc 300 KM, a w przeznaczonym do wyścigów GT2 - aż 430 KM.
    W 1996 roku Carrera 4S otrzymała napęd na cztery koła modelu Turbo, lecz wolnossący silnik chłodzony powietrzem klasycznej Carrery, podobne zawieszenie kół, ale obniżone z przodu o 10 mm, zaś z tyłu o 20 mm. Przedni pas nadwozia pochodził natomiast z 911 Turbo, podobnie jak - w niektórych wersjach - tylna część nadwozia. Także hamulce trafiły do 4S wprost z modelu Turbo, co łatwo rozpoznać po czerwonych zaciskach hamulcowych. W układzie napędowym użyto dynamicznej blokady mechanizmu różnicowego. Carrera 4S od Turbo otrzymał także 18-calowe koła oraz bogate wyposażenie wnętrza, obejmujące m.in. klimatyzację, skórzaną tapicerkę i elektrycznie regulowane siedzenia. Bez dopłaty, na życzenie, można ten samochód kupić z siedzeniami sportowymi.
    Porsche 911 Targa posiadał cały płat dachu, wykonany z przyciemnianego szkła, odsuwany do tyłu. Ale można było też odizolować się od wpływów zewnętrznych - silnik elektryczny, który poruszał szybę, wysunąć mógł specjalną osłonę, chroniącą przed promieniami słonecznymi i zimnem.
    W 1997 roku pojawia się wersja 911 Carrera S.