Home  Porsche 928
    Równolegle z pracami nad 924 przygotowywano 928. Zakładano, że będzie to pojazd z silnikiem V8 o pojemności 5 l i mocy 300 KM. Prototyp silnika ustawiono na stanowisku dynamometrycznym w styczniu 1973 roku. Już po kilku minutach pracy woda lała się z pękniętego kadłuba. Po wykonaniu wzmocnień i kilku kolejnych testach w maju motor poddano ostatecznym próbom.
    W roku 1975 roku prace nad 928 właściwie zawieszono z powodu kryzysu energetycznego, wrogiego nastawienia do aut sportowych i przekroczenia budżetu na badania 928. Skoncentrowano się na wprowadzeniu na rynek 924. Kolejny rok zajęło prawidłowe skonstruowanie zawieszenia tylnych kół o zmiennej zbieżności.
    Ostateczną wersję 928 zaaprobowano w czerwcu 1976 roku. Silnik miał pojemność 4,5 l, moc 240 KM, 16 zaworów SOHC i blok z aluminium. V8 był bardzo szeroki, a geometrię podwozia narzucił dział badań. Rzucała się w oczy szerokość auta i patrzące w niebo reflektory.
    Porsche 928 zaprezentowano w Genewie w 1977 roku, gdzie stał się sensacją i otrzymał tytuł Samochodu Roku 1978. Sprzedaż 928 utrzymywała się na poziomie 1500 sztuk rocznie.
    Silnik miał 4,5 l pojemności, osiem cylindrów w układzie V i osiągał moc 219 KM. Jego kadłub wykonany jest ze stopu lekkiego i nie ma ani wstawianych żeliwnych tulei cylindrowych, ani utwardzonych ścianek otworów cylindrowych. Możliwe jest to dzięki temu, że stop lekki zastosowany do odlewania kadłuba, oprócz podstawowego składnika, jakim jest aluminium, zawiera kilka procent krzemu oraz w małej ilości takie dodatki stopowe jak miedź i magnez. Utwardzona krzemem gładź cylindrów aluminiowego kadłuba współpracuje z aluminiowymi tłokami. Głowice również wykonane są ze stopu aluminium. Znajdują się w nich dwa wałki rozrządu (po jednym dla każdego rzędu cylindrów) i po dwa zawory na cylinder. Napęd dla obu wałków rozrządu oraz pompy oleju i pompy cieczy chłodzącej nadaje jeden pasek zębaty.
    Porsche 928 charakteryzuje się układem napędowym typu transaxle. Tuż za silnikiem z przodu samochodu znajduje się sprzęgło, dalej wał napędowy a skrzynia biegów wraz z przekładnią główną jest wbudowana przy tylnej osi.
    Podstawowe elementy samonośnego nadwozia wykonane są z ocynkowanych blach stalowych. Pokrywa komory silnika oraz drzwi wykonane są z aluminium. W ten sposób zmniejszono masę nadwozia i zwiększono jego trwałość. Zderzaki tworzą integralną całość z bryłą samochodu. Wykonane są one ze stopu aluminium i pokryte elastyczną warstwą pianki poliuretanowej. Zderzaki te amortyzują uderzenie przy prędkości do 8 km/h, a odkształcone powracają do pierwotnego kształtu.
    W 1979 roku zastosowano system mający za zadanie obniżenie zużycia paliwa. Gdy silnik pracuje w zakresie mniejszych prędkości, np. w czasie jazdy miejskiej i gdy nie występuje konieczność gwałtownego rozpędzania, pracują tylko 4 cylindry. Włączenie wszystkich następuje dopiero przy zapotrzebowaniu na wyższą moc silnika.
    Na przełomie 1983 i 1984 roku wprowadzono wersję 928 S. Silnik osiągnął 4,7 l pojemności i 310 KM.
    W 1985 pojawił się model 928 S4 z czterema zaworami na cylinder oraz możliwością zasilania benzyną bezołowiową i współpracy z katalizatorem. Silnik ponownie zwiększył pojemność skokową, tym razem osiągając 5,0 l.
    Kolejne modernizacje pojawiają się w 1998 roku wraz z modelem 928 GT, którego moc osiąga już 320 KM. Wprowadzono system kontroli ciśnienia w oponach wykorzystujący dwa sensory umieszczone w każdym z kół.
    Jesienią 1991 roku zaprezentowano model 928 GTS. Silnik powiększono do pojemności 5,4 litra, dzięki czemu osiąga moment obrotowy 500 Nm i moc 350 KM. Prędkość maksymalna 275 km/h.
    W 1995 roku zakończono produkcję modelu 928.