Home  Volvo P 1800
    Historia P 1800 sięga połowy lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. W szwedzkiej fabryce powstało wtedy 70 egzemplarzy modelu P 1900. Auto nie podbiło rynku, jednak okazało się dobrą bazą wyjściową do dalszych prac konstrukcyjnych nad pierwszym w historii szwedzkiej firmy pojazdem typu GT. Jego pomysłodawcą był Helmer Pettersson, niezależny inżynier współpracujący wcześniej z Volvo między innymi przy modelu PV444.
    W 1957 roku Pettersson uzyskał zgodę szefa Volvo, Gunnara Engellaua na zlecenie dwóm włoskim firmom – Ghia i Frua wykonanie projektów nadwozia P 1800. „P” to personwagen, czyli samochód osobowy, zaś 1800 to pojemność silnika.
    Pierwsze egzemplarze modelu zjechały z taśmy produkcyjnej dopiero w maju roku 1961, dwa lata po opublikowaniu pierwszych zdjęć i rok po oficjalnej premierze na salonach w Brukseli i Nowym Jorku. Montaż i wykończenie odbywały się w angielskiej firmie Jansen. Początkowo nadwozie P 1800 miała zbudować firma Karmann, jednak na przeszkodzie temu stanął Volkswagen. Silniki zaś, wraz z całym osprzętem importowano ze Szwecji. Szefowie Volvo byli bardzo niezadowoleni z pracy Anglików, którym zarzucali niedbałe wykonanie powłoki lakierniczej i kiepską jakość montażu końcowego. Nie minęły dwa lata i całą produkcję P 1800 przeniesiono do macierzystej Skandynawii. W nazwie modelu pojawiła się nawet litera „S” (od Szwecji). W 1964 roku zrezygnowano za to z litery „P”.
    P 1800 wyposażony był w silnik z modelu Amazon: cztery cylindry w rzędzie, pojemność 1,8 l. Jednostka to osiągała 101 KM, pozwalało to na osiągnięcie prędkość 168 km/h i przyspieszanie do setki w 13,4 s. Później jednostka napędowa została zastąpiona silnikiem o pojemności 2,0 l i mocy 135 KM. Z tym silnikiem auto przyspieszało do setki w 10,8 s i potrafiło się rozpędzić maksymalnie do 179 km/h. Napęd na tylną oś przenosi 4-biegowa manualna skrzynia. Ciekawostką jest elektrycznie włączany nadbieg, przydatny podczas jazdy pozamiejskiej. Występowały też wersje (popularne zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych) z 3-biegowym automatem.
    Na dwupoziomowym panelu sterowania zamontowano sporo wskaźników i przełączników. Dobrze widoczne są największe zegary umieszczone na wprost kierującego, które pokazują prędkość auta i obroty silnika. Pozostałe, chociaż mniejsze, są czytelne i informują o ciśnieniu oleju, poziomie paliwa, temperaturze płynu chłodzącego, ładowaniu akumulatora oraz aktualnym czasie. Niżej znajdują się włączniki: świateł, zapłonu i rozrusznika oraz sterowanie nawiewem powietrza i wycieraczkami. Krótka dźwignia zmiany biegów umieszczona jest na tunelu.
    W 1971 roku Szwedzi zaprezentowali dość osobliwą wersję kombi modelu P 1800. Co ciekawe, funkcję klapy bagażnika pełniła w nim duża tylna szyba. Ze względu na kształt tyłu i charakterystyczne przeszklenie, złośliwi nazywali ten samochód „trumną królewny Śnieżki”.
    W połowie roku 1973 zakończono wytwarzanie tego modelu. W sumie przez kilkanaście lat z fabryki w Lundby wyjechało blisko 50 tysięcy egzemplarzy P 1800 (w tym około 8 tysięcy wersji kombi).
    W 1970 roku P 1800 kosztował 25 tysięcy marek.